De Zangeres...

Joke, je hebt mijn dag goed gemaakt met je link naar het Voorallefansprogramma. Via deze site kwam ik terecht op de officiële website van de Zangeres Zonder Naam. Al haar liedteksten staan erop. Ik wil een voorbeeld geven van een klassieke smartlappentekst.
Sorry, deze moet even helemaal. Het heet: En ze lachte...
Hij was een schooier en zij was een slet.
Maar zij was de sterkste van beiden.
Ze spoorde en hitste tot misdaad hem aan.
Zij de knapste en mooiste der meiden.
Ze dreef hem tot diefstal.
Ze dreef hem tot moord.
Hij moest er op uit alle nachten.
En kwam hij dan bij haar beladen met buit.
Dan nam ze het aan en ze lachte.
't Mooiste en duurste was haar nog te min.
Begon haar dan ook te vervelen.
Ze vroeg nooit hoe hij aan die sierraden kwam.
Wat kon haar z'n liefde ook schelen.
Ze zoenen en smeken ze lieten haar koud.
En als hij naar liefde soms smachtte.
Haar smeekte zeg toch dat je veel van me houdt.
Dan keek ze hem aan en ze lach.
Ze dreef hem tot wanhoop en tot razernij.
Hij moordde toen zonde genaden.
Ze wist waar hij was en toen men hem zocht.
Toen heeft zij z'n schuilplaats verraden.
Men wachtte hem op en hij liep in de val.
Toen zij naar t gerechtshof hem brachten.
Stond zij aan de deur sjeik gekleed en gekapt.
Hij ging haar voorbij en ze lachte.
Hij zat in cel dagen weken lang.
Tot dat hem de dood zou bevrijden.
Hij schreef haar een brief.
'k Wil nog eenmaal je zien.
Hoe kun je me zo laten lijden.
Al was je een duivel toch hield ik van jouw.
Als je wist hoe ik nu naar je smachtte.
't Was z'n laatste brief.
Ze las hem kalm door.
Toen scheurde ze m'n stuk
En ze lachte.
Des morgens om vijf uur.
Toen werd hij gehaald.
Naar 't schavot wat daar stond opgeslagen.
Een rilling ging door de mensenrij heen.
Toen men het de trap op zag dragen.
En bij de degeliuotine vlak bij stond een vrouw.
Die kalm zag hoe men hem slachtte.
Een snerpende gil en toen viel het mens.
Ze keek naar het lijk en ze lachte.
posted by Helga at zaterdag, december 21, 2002
(0) comments
Lieve Joke,
Heb je die foto in een zo'n hokje laten maken? Als ik ooit - net als Moeder Theresa - wonderen kan verrichten zou ik jouw gezicht compleet ontharen... Maar zonder gekheid: nee, zo erg is het niet. Slechts een paar donsjes op mijn kin gaan hun eigen leven lijden (die schrijffout maak ik bewust want ik heb immers een nieuw pincet). Verder ben ik erg blij met je kerstverhaal over Moeder Theresa. Zelf heb ik dus nog nooit een wonder verricht, tenzij
dit ook onder wonderen valt... Zie nummer 98.
posted by Helga at zaterdag, december 21, 2002
(0) comments